x تبلیغات
...............

معرفی و نکات مهم در خصوص اختلال شخصیت اسکیزویید

 

***
ویکی پدیا
کلینیک آکسون
افق سلامت
هنر زندگی
مرکزتوانبخشی و درمان اسکیزوفرنی
وبسایت دکتر بهشتیان
***
*
واژه شخصیت توصیف کننده‌ی الگوهای رفتاری ریشه‌دار و روشی است که افراد با خود و جهان ارتباط برقرار کرده و در مورد آن فکر می‌کنند یک اختلال شخصیتی دارای خصوصیات یک الگوی پایدار تجربه‌ی درونی و رفتاری است که بطور چشمگیری متفاوت از انتظارات فرهنگ، سختی و فراگیر بودن فرد می‌باشند که شروع آن در نوجوانی و اوایل کودکی بوده و در طول زمان ثابت است و باعث اختلالات قابل توجه در عملکرد یا پریشانی درونی می‌شود
*
اختلال شخصیت اسکیزوئید، الگوی بی‌تفاوتی نسبت به روابط اجتماعی، با دامنه محدود بیان و تجربه احساسی است. افراد مبتلا به این اختلال قادر به عملکرد در زندگی روزمره و عادی هستند اما روابط معنی داری با دیگران برقرار نمی‌کنند. آنها به طور معمول افراد گوشه‌گیری هستند و ممکن است مستعد ابتلا به خیال پردازی بیش از حد و همچنین ایجاد وابستگی به حیوانات باشند. آنها ممکن است در کارهای انفرادی که برای دیگران غیر قابل تحمل است، به خوبی فعالیت کنند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد این اختلال ممکن است شروع اسکیزوفرنی، یا تنها یک شکل خفیف از آن باشد. افراد مبتلا به اختلال شخصیت اسکیزوئید با واقعیت ارتباط دارند، مگر اینکه اسکیزوفرنی در آنها رشد کند.
*
یک اختلال شخصیت است که با عدم علاقه به برقراری روابط اجتماعی، گرایش به یک زندگی انفرادی، پنهان کاری و راز‌پوشی، سردی عاطفی، جدا‌شدگی و بی‌تفاوتی مشخص می شود.
*
افراد مبتلا ممکن است نتوانند دلبستگی های صمیمانه ای با دیگران برقرار کنند و در عین حال دارای یک دنیای فانتزی بامحتوا و جزئیات کامل اما منحصراً درونی هستند
*
سایر ویژگی های مرتبط با این بیماری عبارتند از: گفتار پر‌تکلف یا خشک و تصنعی، عدم لذت بردن از اکثر فعالیت ها، احساس فرد مبنی بر «ناظر» بودن وی بر زندگی به جای شرکت داشتن وی در زندگی، عدم توانایی در مدارا با انتظارات عاطفی دیگران، بی تفاوتی آشکار نسبت به نقد یا تحسین، درجاتی از بی‌جنس گرایی، نامشخص بودن گرایش جنسی، هوش بالا، و عقاید اخلاقی یا سیاسی نامتعارف
*
علائم به طور معمول در اواخر کودکی یا نوجوانی شروع می شود
*
میزان شیوع اختلال شخصیت اسکیزوئید به درستی تعیین نشده، ولی ممکن است در ۸ درصد از جمعیت عمومی وجود داشته باشد
*
افراد مبتلا به این اختلال، بیشتر جذب مشاغل انفرادی می‌شوند
خیلی از این‌ها شبکاری را بر کار روز ترجیح می‌دهند
*
بیمار ظرفیت محدود برای بیان احساسات گرم و ملایم برای دیگران و همچنین خشم را دارد.
*
به نظر می‌رسد نسبت به مورد ستایش یا نقد قراگرفتن بی اعتنا باشد.
*
علاقهٔ کمی برای ارتباط جنسی با دیگران دارد (با توجه به سن بیمار).
*
تقریباً همیشه فعالیت‌های انفرادی را انتخاب می‌کند
*
شیفتگی زیاد به مسائل فانتزی و تفکر و تأمل (به تنهایی) دارد.
*
هیچ دوست نزدیکی ندارد یا علاقه‌ای به داشتن آن ندارد (بعضی وقت‌ها تنها یک عدد).
*
هیچ حساسیتی نسبت به هنجارهای اجتماعی و کنوانسیون‌های اجتماعی ندارد؛ حتی اگر دنبال‌کنندهٔ این مسائل باشد، یک رفتار غیر عمدی است.
*
افراد مبتلا به اختلال شخصیت اسکیزوئید اشخاصی سرد و نجوش به نظر می‌رسند
*
هیچ توجهی به اتفاقات روزمره و علایق سایر افراد نشان نمی‌دهند. آن‌ها ظاهری آرام، منزوی، و غیر معاشرتی دارند. سرشان در لاک خودشان است و به هیچ وجه نیاز یا اشتیاقی به داشتن پیوندهای عاطفی با دیگران نشان نمی‌دهند. آن‌ها از همه دیر تر به تغییرات مد در جامعه تن می‌دهند
*
تاریخچهٔ زندگی این افراد نشان می‌دهد که به امور انفرادی علاقه دارند و در مشاغل یک‌نفره و غیر رقابت طلبانه‌ای که برای دیگران غیرقابل تحمل است، با موفقیت به کار می‌پردازند. زندگی جنسی آن‌ها ممکن است منحصراً در خیال طی شود و ایجاد روابط جنسی پخته را هر بار به وقتی دیگر موکول کنند.
*
مردانی که به این اختلال مبتلایند، ممکن است هیچ وقت ازدواج نکنند
*
زن‌های مبتلا به اختلال شخصیت اسکیزوئید ممکن است منفعلانه به ازدواج با مردان پرخاشگر که خواهان چنین زن‌هایی هستند، تن دهند.
*
افراد مبتلا به این اختلال شخصیت معمولاً هیچ وقت نمی‌توانند خشم خود را مستقیماً ابراز کنند. اما می‌توانند در امور فارغ از روابط انسانی، مثل ریاضیات و نجوم، سرمایه عاطفی قابل توجهی صرف کنند.
*
ممکن است دلبستگی بسیاری به حیوانات پیدا کنند.
*
این‌گونه افراد اغلب سرد و تودار به نظر می‌رسند، اما گاه اندیشه‌هایی به‌راستی خلاق و ابتکاری به ذهنشان خطور می‌کند که می‌توانند آن‌ها را بپرورانند و در اختیار دیگران بگذارند
*
احساسات و هیجانت خود را به‌ندرت بروز می‌دهند یا بیان می‌کنند. در هیچ‌یک از میهمانی‌ها شرکت نمی‌کنند، ازنظر دیگران آنها خجالتی به نظر می‌آیند
*
اختلال شخصیت اجتنابی تمایل به برقراری ارتباط با دیگر افراد جامعه دارد ولی به دلیل ترس از طرد شدن و پذیرفته نشدن، از ارتباط با دیگران اجتناب می‌کنند درحالی‌که فرد مبتلابه اسکیزوئید به‌طور کلی به برقراری ارتباط تمایلی ندارد
*
تفاوت اختلال شخصیت اسکیزوئید و اختلال شخصیت اسکیزوفرنی:
این دو اختلال معمولا با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شوند، فرد مبتلا به اسکیزوفرنی ارتباط با واقعیت را از دست می‌دهد درحالی که اسکیزوئید شاید در دوره‌های کوتاه دچار توهمات شود ولی از نظر طول مدت و شدت توهمات به اندازه اسکیزوفرنی نیست.
یکی دیگر از راه‌های تشخیص این دو از هم این است که فرد مبتلا به اسکیزوئید به تفاوت بین افکار تحریف شده و واقعیت آگاهی دارد ولی بیمار اسکیزوفی تحت تاثیر توهمات خود است
*
اسکیزوئیدها در معرض چه بیماری و آسیب‌های هستند:
این اختلال در تمام جنبه‌‌های زندگی تاثیر می‌گذارد، در ادامه به برخی از این بیماری و عوارض اشاره می‌کنیم
افسردگی
اضطراب
مشکل در محیط تحصیل یا کار
مشکل در ارتباطات اجتماعی
احتمال ابتلا به دیگر اختلالات شخصیتی
اعتیاد به الکل یا دیگر مواد اعتیاد
اقدام به خودکشی
*
بااینکه افراد مبتلابه اسکیزوئید به نظر عجیب می‌آید ولی به‌طور کلی وظایف زندگی روزمره‌اش را خوبی انجام می‌‌دهد. البته احتمال دارد نتواند ارتباط معنادار یا هدفمندی برای خود داشته باشد و خانواده‌ای تشکیل بدهد. طبق برخی تحقیقات انجام‌شده احتمال دارد این افراد ناتوانی اجتماعی، مالی و یا شغلی را برخی اوقات تجربه کنند.
*
علائم اصلی اختلال شخصیت اسکیزوئید:
با دیگران ارتباط ندارد.
به برقراری روابط صمیمانه علاقه ندارند (یا علاقه اندکی دارند).
خیلی کم در فعالیت های لذت ­بخش یا تفریحی شرکت می کنند.
نسبت به تایید و تشویق، و انتقاد یا طرد بی­تفاوت هستند.
دیگران آن ها را فردی سرد، بی­ علاقه، منزوی و کناره­ گیر توصیف می کنند.
به شدت درون­ گرا هستند و در دنیای خیالات شان غرق می شوند
*
گردآوری:
وبسایت رسمی ابوالقاسم کریمی
https://k520.ir/
۵/مرداد/۱۴۰۰

روز نوشت/ابوالقاسم کریمی

 

از امام باقر حدیثی به یادگار مانده که بایدهر مسلمانی ساعت ها بلکه روزها در باره آن فکر کنه
تا شاید بتونه اسلام واقعی را بشناسه ایشان در این حدیث میفرماید:
“دین همان محبّت ، و محبّت همان دین است”
***
اگر جمیع مسلمان یا حداقل بخش اعظمی از آنها سعی میکردند  به این حدیث عمل کنند
الان نه تنها فقر در ممالک اسلامی وجود نداشت بلکه گروهی های تروریستی نظیر القاعده، طالبان، داعش و … هرگز به وجود نمی آمدند
اگر به این حدیث عمل میکردیم در رفاه ، آرامش، صلح و دوستی به سر میبریدیم و میتوانستیم تاثرات شگرفی در فرهنگ و نوع رفتار دیگرمردم کشورهای جهان ایجاد کنیم
***
به نظر من مشکل اصلی جوامع اسلامی تفسیر به رای هایی است که از قرآن و احادیث دارند و آنها را به خدمت میگیرند…
***
منبع حدیث:
میزان الحکمه جلد سوّم
صفحه ۲۷

https://k520.ir/

 

 

گردآوری اشعار سپید کوتاه/ابوالقاسم کریمی/12 تیر 1400

 

***
پیش از تو دنیا زشت بود
دریا از کشتی‌های شکسته آغاز میشد
باغ از خار
شهر از ساختمان‌های بی‌در و پنجره
شب از کابوس
روز از باد
من از تو تشکر می‌کنم
برای من زیبایی آوردی!
رسول یونان
***
چشم‌های زیبایی داشت
که پیرمردهای محله آرزو می‌کردند
کاش دیرتر به دنیا می‌آمدند…
الیاس علوی
***
سال‌هاست
رد شدن زنی
آن طرفِ خیابان را
زیبا نکرده است
مهدی اشرفی
***
به سوی تو بازمی‌گردم
در را باز نکن
آغوش بگشا…
جوزف حرب
ترجمه‌ی اسما خواجه زاده
***
ساعت چهارِ نیمه‌شب است
و قبول دارم این‌جمله، شروع مناسبی برای یک شعر عاشقانه نیست
اما طوری از خواب پریده‌ام
که ناچارم بگویم دوستت دارم
که ساعت چهارِ نیمه‌شب است
که هیچ‌وقت، هیچ‌جای دنیا هیچ ساعتی
به این شدت چهارِ نیمه‌شب نبوده است
لیلا کردبچه
***
نجاتم بده!
در من هنوز لبخندی هست
که می‌تواند چیزی یادت بیاورد…
لیلا کردبچه
***
اگر ماه از تو زیباتر بود
هرگز دوستت نمی‌داشتم.
اگر موسیقی
از آوای تو دل انگیزتر بود
هرگز به تو گوش نمی‌سپردم.
اگر اندام آبشار
از اندام تو زیبنده‌تر بود
هرگز به نگاهت نمی‌نشستم.
اگر باغچه از تو خوشبوتر بود
هرگز تو را نمی‌بوئیدم.
درباره‌ی شعر هم می‌پرسی
بدان
اگر به تو نمی‌مانست
هرگز نمی‌سرودم.
شیرکو بیکس
ترجمه‌ی علی رسولی
***
انسانی که آلزایمر می‌گیرد
قدم زدن را
از یاد نمی‌برد
پس چیزی هست
کسی هست
که هیچ‌گاه فراموش نمی‌شود
شبیه خورشید فردا
که هر روز مرا پیرتر می‌کند
اما یک‌شب با موهای سفید
دوباره از خود خواهم پرسید:
آیا باز او را خواهم دید؟
آریا معصومی
***
از این وضعیت نجاتم بده!
کمتر زیبا باش‌…
نزار قبانی
***
اگر می‌خواهی احساس مرا بدانی
به سایه‌ات نگاه کن
نزدیک به توام
حال که هرگز نمی‌توانم لمست کنم
جمال ثریا
ترجمه‌ی سیامک تقی‌زاده
***
وقتی می گوییم دور
دور از کجا؟
هرکسی باید
یک نفر داشته باشد
تا فاصله ها را با او بسنجد
حسن آذری
***
نبودن تو
فقط نبودن تو نیست
نبودن خیلی چیزهاست
کلاه روی سرمان نمی ایستد
شعر نمی چسبد
پول در جیبمان دوام نمی آورد
نمک از نان رفته
خنکی از آب
ما بی تو فقیر شده ایم!
رسول یونان
***
صبح تو به خیر
که ساعت حرکت قطار را،
به من غلط گفتی
که من بتوانم
یک روز دیگر در کنار تو باشم…
احمدرضا احمدی
***
نهایتاً دل به جایی می رسد که دو راه بیشتر ندارد:
یا باید خون شود،
یا سنگ…
عباس صفاری
***
گفتی دوستت دارم
و من به خیابان رفتم!
فضای اتاق برای پرواز کافی نبود.
گروس عبدالملکیان
***
باد تنهاست
و هرچه را بیشتر می خواهد
بیشتر از خود دور می کند
مهدی اشرفی
***
از هزاران زنی که فردا
پیاده می شوند از قطار
یکی زیبا
و مابقی مسافرند
عباس صفاری
***
از بهار تقویم می ماند
از من
استخوان هایی که تو را دوست داشتند
الیاس علوی
***
تو مژده ی آزادی هستی
از بلندگوی زندان
برای محکومی از یاد رفته…
رسول یونان
***
اکنون کجاست؟
چه می کند؟
کسی که فراموشش کرده ام…
عباس کیارستمی
***
منتظر آمدن همه نباش
یک نفر
هیچ وقت نمی آید…
ازدمیر آصف
***
اینجا مهم نیست کجاست
بی تو
همه جا دور است…
افشین صالحی
***
زودتر از من بمیر
تنها کمی زودتر
تا تو آنی نباشی که مجبور است
راه خانه را تنها بازگردد…
راینر کنسه
***
هدیه ام از تولد
گریه بود
خندیدن را تو به من آموختی
سنگ بوده ام
تو کوهم کردی
برف بوده ام
تو آبم کردی
آب می شدم
تو خانه دریا را نشانم دادی
می دانستم گریه چیست
خندیدن را
تو به من هدیه کردی
شمس لنگرودی
***
محبوبم!
اگر روزی از تو درباره ی من پرسیدند،
زیاد فکر نکن…
مغرور به ایشان بگو:
دوستم دارد
بسیار دوستم دارد…
نزار قبانی
***
خدا وقتی گونه های تو را می تراشید
لب های تو را می بافت
پاهای تو را بنا می کرد
دست هایش نمی لرزید؟
الیاس علوی
***
دنیا که به پایان برسد
دنیایی دیگر خواهند ساخت
و خنده ی تو
جای آفتاب را خواهد گرفت
رسول یونان
***
چه کسی می دانست
ما بعد از خداحافظی
به چه چیز مبتلا می شویم؟!
احمدرضا احمدی
***
گاهی
ما عکس ها را می سوزانیم…
و گاهی
عکس ها ما را…
عباس صفاری
***
دو گروه از مردان
هیچگاه به زندگی عادی باز نخواهند گشت
آنان که به “جنگ” رفته اند،
و آنان که “عاشق” شده اند…
رومن رولان
***
بوسیدمش
دیگر
هراس نداشتم
جهان پایان یابد
من از جهان سهمم را گرفته بودم…
احمدرضا احمدی
***
مرا ببوس
روزهای سختی در پیش است
بگذار تو را
کمی پس انداز کنم
رضا کاظمی
***
تمام اصل های حقوق بشر را خواندم
و جای یک اصل را خالی یافتم
و اصل دیگری را به آن افزودم
عزیز من
اصل سی و یکم:
هر انسانی حق دارد
هر کسی را که می خواهد دوست داشته باشد
پابلو نرودا
***
به دوست داشتنت مشغولم
همانند سربازی که سال هاست
در مقری متروک
بی خبر از اتمام جنگ
نگهبانی می دهد…
زانیار برور
***
موهات
چه بلند، چه کوتاه
فرقی نمیکند
گندم زار بعد از درو هم زیباست
رضا کاظمی
***
دلش می خواست نباشد
چمدانش را بست
تمام شهر را با خود برد…
جمال ثریا
***
نیروی جاذبه
شاعران را سر به زیر کرده است
بر خلاف منجم ها که هنوز سر به هوایند
تمام سیب ها افتاده اند
و نیوتن ، پشت وانت
سیب زمینی می فروشد
آهای ، آقای تلسکوپ !
گشتم نبود ، نگرد نیست
اکبر اکسیر
***
کدام با من است
این چراغ کوچک
یا جهان تاریک؟
سیروس نوزری
***
شعر؛ دنیایی­ست
شهرهایش کلمات
عابرانش حرف­هایی
که هرگز به مقصد نمی­رسند
وحید عمرانی
***
پشت اشتیاقی گرم
جا مانده بوسه ای
ای دهانت طعم نجات
نزدیک تر بیا..
رزیتا نجفی
***

 

وبسایت رسمی ابوالقاسم کریمی

گنجینه شعر کوتاه و داستان آموزنده

گزیده ابیات از اشعار پروین اعتصامی/بخش دوم

 

گزیده ابیات از اشعار پروین اعتصامی/بخش دوم
منبع دیوان شعر:سایت گنجور
***
اگر حکایت بهرام گور می‌پرسی
شکار گور شد ای دوست عاقبت بهرام
۲
واعظیم اما نه بهر خویشتن
از برای دیگران بر منبریم
۳
آگه از عیب عیان خود نه‌ایم
پرده‌های عیب مردم میدریم
۴
دهر گرگیست گرسنه، رخ از او برگیر
چرخ دیویست سیه دل، دل ازو بستان
۵
خرد استاد و تو شاگرد و جهان مکتب
چه رسیدت که چنین کودنی و نادان
۶
خانگی باشد اگر دزد، بصد تدبیر
نتوان کرد از آن خانه نگهبانی
۷
ندیدی لاشه‌های مطبخ خونین شهرت را
اگر دیدی، چرا بر سفره‌اش هر روز مهمانی
۸
شنیده‌اید که آسایش بزرگان چیست:
برای خاطر بیچارگان نیاسودن
بکاخ دهر که آلایش است بنیادش
مقیم گشتن و دامان خود نیالودن
۹
زانکس که نام خلق بگفتار زشت کشت
دوری گزین که از همه بدنامتر هموست
۱۰
آن پارسا که ده خرد و ملک، رهزن است
آن پادشا که مال رعیت خورد گداست
۱۱
مردم آنانند کز حکم و سیاست آگهند
کارگر کارش غم است و اضطراب ای رنجبر
۱۲
جز حقیقت، هر آنچه میگوئیم
هایهوئی و بازی و هوسی است
۱۳
ز نرد زندگی ایمن مشو که طاسک بخت
هزار طاق پدید آرد از پی یک جفت
به جرم یک دو صباحی نشستن اندر باغ
هزار قرن در آغوش خاک باید خفت
۱۴
معرفت هر چه هست در معنی است
نه درین صورت پدیدار است
۱۵
بروزگار جوانی، خوش است کوشیدن
چرا که خوشتر ازین، وقت و روزگاری نیست
۱۶
عادت ما این بود، بر ما مگیر
نه کمان آسایشی دارد، نه تیر
۱۷
مباف جامهٔ روی و ریا، که جز ابلیس
کس این دو رشتهٔ پوسیده پود و تار نکرد
۱۸
تو شاد باش و دل آسوده زندگانی کن
سگان، به بدسری روزگار معتادند
۱۹
خلید خار درشتی بپای طفلی خرد
بهم برآمد و از پویه باز ماند و گریست
بگفت مادرش این رنج اولین قدم است
ز خار حادثه، تیه وجود خالی نیست
هنوز نیک و بد زندگی به دفتر عمر
نخوانده‌ای و بچشم تو راه و چاه، یکیست
۲۰
چو زخم کارگر آمد، چه سر، چه سینه، چه پای
چو سال عمر تبه شد، چه یک، چه صد، چه دویست
****
گردآوری:ابوالقاسم کریمی
تهران-ورامین
۱۹ فروردین ۱۴۰۰

گزیده ابیات از اشعار پروین اعتصامی/بخش اول

 

گزیده ابیات از اشعار پروین اعتصامی/بخش اول
منبع دیوان شعر:سایت گنجور
***
خود رای می‌نباش که خودرایی
راند از بهشت، آدم و حوا را
۲
ای نیک، با بدان منشین هرگز
خوش نیست وصله جامهٔ دیبا را
۳
ای آنکه راستی بمن آموزی
خود در ره کج از چه نهی پا را
خون یتیم در کشی و خواهی
باغ بهشت و سایهٔ طوبی را
۴
آموزگار خلق شدیم اما
نشناختیم خود الف و با را
۵
هیچ خردمند نپرسد ز مست
مصلحت مردم هشیار را
۶
مخسب آسوده ای برنا که اندر نوبت پیری
به حسرت یاد خواهی کرد ایام جوانی را
۷
متاع راستی پیش آر و کالای نکوکاری
من از هر کار بهتر دیدم این بازارگانی را
۸
بزرگانی که بر شالودهٔ جان ساختند ایوان
خریداری نکردند این سرای استخوانی را
۹
اگر صد قرن شاگردی کنی در مکتب گیتی
نیاموزی ازین بی مهر درس مهربانی را
۱۰
نباید تاخت بر بیچارگان روز توانائی
بخاطر داشت باید روزگار ناتوانی را
۱۱
تو نیز از قصه‌های روزگار باستان گردی
بخوان از بهر عبرت قصه‌های باستانی را
۱۲
فضل است که سرمایهٔ بزرگی است
علم است که بنیاد افتخار است
۱۳
آهوی روزگار نه آهوست، اژدر است
آب هوی و حرص نه آبست، آذر است
۱۴
دیده ببندی و درافتی بچاه
این گنه تست، نه حکم قضاست
۱۵
کعبهٔ دل مسکن شیطان مکن
پاک کن این خانه که جای خداست
۱۶
روی و ریا را مکن آئین خویش
هرچه فساد است ز روی و ریاست
۱۷
آنچه که دوران نخرد یکدلیست
آنچه که ایام ندارد وفاست
۱۸
پایهٔ قصر هنر و فضل را
عقل نداند ز کجا ابتداست
۱۹
بیگانه دزد را بکمین میتوان گرفت
نتوان رهید ز آفت دزدی که آشناست
۲۰
زنگارهاست در دل آلودگان دهر
هر پاک جامه را نتوان گفت پارساست
۲۱
قصر رفیع معرفت و کاخ مردمی
در خاکدان پست جهان برترین بناست
۲۲
هر آن مریض که پند طبیب نپذیرد
سزاش تاب و تب روزگار بیماریست
۲۳
بدان صفت که تو هستی دهند پاداشت
سزای کار در آخر همان سزاواریست
۲۴
هیچ دانی چه کسی گشت استاد
آنکه شاگرد شد و عار نداشت
۲۵
کار گیتی همه ناهمواریست
این گذرگه ره هموار نداشت
۲۶
نخورد هیچ توانگر غم درویش و فقیر
مگر آنروز که خود مفلس و مضطر گردد
۲۷
قیمت بحر در آن لحظه بداند ماهی
که بدام ستم انداخته در بر گردد
۲۸
دانش چو گوهریست که عمرش بود بها
باید گران خرید که ارزان نمی‌شود
۲۹
گر که آبادی این دهکده میخواهی
باید آباد کنی خانهٔ دهقانش
۳۰
ای زورمند، روز ضعیفان سیه مکن
خونابه میچکد همی از دست انتقام
***
گردآوری:ابوالقاسم کریمی
تهران-ورامین
جمعه ۲۰ فروردین ۱۴۰۰
k520.ir/

گزیده آیات قرآن/الجزء الثامن عشر_الجزء التاسع عشر_الجزء العشرون_الجزء الحادی والعشرون

 گزیده آیات قرآن/الجزء الثامن عشر_الجزء التاسع عشر_الجزء العشرون_الجزء الحادی والعشرون
مترجم:آیت الله صادقی تهرانی
۳۴۲_۴۲۱
****
سوره المؤمنون
****
بی‌گمان کسانی که ایشان از خشیت پروردگارشان با بزرگداشت(اش) هراسانند؛ (۵۷) و کسانی که (هم)ایشان به نشانه‌های پروردگارشان ایمان می‌آورند؛ (۵۸) و کسانی که (هم)ایشان با پروردگارشان (کسی را) شریک نمی‌آورند؛ (۵۹)
و کسانی که آنچه دادند (در راه خدا) می‌دهند، حال آنکه که دل‌هایشان هراسان است، که بی‌گمان سوی پروردگارشان بازگشت‌کنندگانند؛ (۶۰) اینان در کارهای نیک شتاب می‌ورزند، و در انجام آنها (از یکدیگر) پیشی گیرندگانند. (۶۱)
*
و ما هیچ کس را جز به اندازه‌ی توان و گشایشش تکلیف نمی‌کنیم و نزد ما کتابی است که به تمامی حق سخن می‌گوید، حال آنکه به آنان ستم نمی‌شود. (۶۲)
*
«پس آیا پنداشتید همواره شما را بیهوده آفریدیم و اینکه بی‌چون شما سوی ما باز گردانیده نمی‌شوید؟» (۱۱۵)
****
سوره النور
****
بی‌گمان، کسانی که به زنان پاکدامن بی‌خبرِ غافلِ باایمان نسبت (انحراف جنسی) می‌دهند، در دنیا و آخرت لعنت شده‌اند و برای آنان عذابی سخت است. (۲۳)
*
هان ای کسانی که ایمان آوردید! در خانه‌هایی غیر از خانه‌های خودتان داخل نشوید، تا (با آنان) انس (و اجازه‌ای) بگیرید. و بر اهل آن (خانه)ها سلام گویید. این (کارتان) برایتان خوب است. شاید شما متذکر شوید. (۲۷)
پس اگر کسی را در آن خانه‌ها نیافتید، داخل آنها نشوید تا به شما اجازه داده شود و اگر به شما گفته شد «برگردید»، برگردید، (که) آن (برگشتن) برای شما پاکیزه‌تر است. و خدا به آنچه انجام می‌دهید بسی داناست. (۲۸)
****
سوره الفرقان
****
و کسانی که چون انفاق کنند، نه زیاده‌روی می‌کنند و نه تنگ می‌گیرند و (انفاقشان) میان این دو راستا و میانگین بوده است. (۶۷)
*
و هر کس توبه کند و کار شایسته انجام دهد، پس همانا اوست که سوی خدا بازگشتی (شایسته) دارد. (۷۱)
*
و کسانی که گواهی دروغ نمی‌دهند؛ و چون بر لغو بگذرند با بزرگواری می‌گذرند. (۷۲)
****
سوره الشعراء
****
«پیمانه را تمام دهید و از زیان‌رسانان مباشید.» (۱۸۱)
*
«و با ترازویِ استوار و راستا وزن کنید.» (۱۸۲)
*
و به‌راستی، پروردگارت همواره همان عزیز رحیم است. (۱۹۱)
*
آیا شما را خبر مهمی دهم (که) شیاطین بر چه کسانی دم به دم فرود می‌آیند؟ (۲۲۱) بر هر دروغ‌زن گناهکاری پیاپی فرود می‌آیند، (۲۲۲)
****
سوره النمل
****
بگو: «در زمین سیر (و نگرش) کنید؛ پس بنگرید فرجام مجرمان چگونه بوده است.» (۶۹)
*
و به‌راستی پروردگارت بی‌گمان بر مردمان کانون فضیلت است ولی بیشترشان سپاس نمی‌گزارند. (۷۳)
*
کسانی که با نیکی بیایند، در نتیجه پاداشی بهتر از آن برایشان است و حال آنکه آنان از هراسی بزرگ در چنان روزی در امانند. (۸۹) و کسانی که با بدی بیایند، در نتیجه به رو در آتش (دوزخ) سرنگون شوند، (و به آنان گفته شود:) «آیا جز آنچه می‌کرده‌اید سزا داده می‌شوید؟» (۹۰)
****
سوره القصص
****
پس اما کسی که توبه کرد و ایمان آورد و به کار شایسته پرداخت، شاید از رستگارکنندگان باشد. (۶۷)
*
هر کس نیکی (به میان) آورد، برای او (پاداشی) بهتر از آن خواهد بود و هر کس بدی (به میان) آورد، کسانی که کارهای بد کرده‌اند جز (سزای) آنچه می‌کرده‌اند نخواهند یافت. (۸۴)
****
سوره العنکبوت
****
آیا مردمان پنداشتند که (تا) گفتند ایمان آوردیم، رها می‌شوند، حال آنکه مورد آزمایشی آتشین قرار نمی‌گیرند؟ (۲)
و (ما) بی‌گمان، کسانی را که پیش از اینان بودند همی سخت آزمودیم. پس خدا به‌راستی آنان را که راست گفته‌اند همواره (با علامتی ویژه) نشانه‌ای گذارد و دروغگویان را (نیز) بی‌چون و بی‌امان نشانه می‌نهد. (۳)
*
یا کسانی که کارهای بد می‌کنند، می‌پندارند که بر ما پیشی می‌گیرند؟ بدا (بر) آنچه حکم می‌کنند. (۴)
*
هر که امید لقای خدا را داشته، پس زمان (ویژه‌ی) خدا بی‌گمان (و) به راستی آمدنی است. و اوست بسی شنوای بسیار دانا. (۵)
*
هر که جهاد کند، تنها برای خود جهاد می‌کند. خدا بی‌چون از جهانیان به‌راستی بی‌نیاز است. (۶)
*
و کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته‌(ی ایمان) کردند، به راستی گناهانشان را از آنان به‌درستی می‌زداییم، و بهترین کاری که انجامش می‌داده‌اند بی‌گمان همان را به گونه‌ای بهتر پاداششان می‌دهیم. (۷)
*
و انسان را سفارش کردیم که به پدر و مادر خود نیکی‌‌‌‌‌‌ای (شایسته) کند و اگر(هم) آنها علیه تو (همی) کوشند تا چیزی را که بدان علم نداری با من شریک گردانی، پس از ایشان اطاعت مکن. سرانجامتان تنها سوی من است. پس شما را از (صورت و سیرت) آنچه انجام می‌داده‌اید، خبری مهم خواهم داد. (۸)
*
و برخی از مردمان کسانی(اند که) گویند: «به خدا ایمان آوردیم‌.» پس چون در (راه) خدا آزار ببینند، فتنه‌ی مردمان را همانند عذاب خدا می‌نهند. و اگر به‌راستی از جانب پروردگارت یاری‌ای در رسد همواره بی‌چون خواهند گفت: «ما (همچنان) با شما بوده‌ایم‌.» آیا خدا به آنچه در سینه‌های جهانیان است داناتر (از کل آفریدگان) نیست‌؟ (۱۰)
*
و کسانی که کافر شدند، به کسانی که ایمان آوردند گفتند: «راه ما را پیروی کنید و ما باید گناهتان را بر عهده گیریم‌.» حال آنکه آنان عهده‌دار چیزی از گناهانشان نیستند(تا چه رسد به گناهان دیگران و) بی‌شک آنان دروغگویانند. (۱۲) و همواره بارهای گران خودشان و بارهای گران (از دیگران) را با بارهای گران خودشان بی‌گمان بر دوش خواهند گرفت. و روز قیامت بی‌چون از آنچه به دروغ بر می‌بستند به‌درستی پرسیده خواهند شد. (۱۳)
*
مَثَل کسانی که غیر از خدا سرپرستان و دوستانی اختیار کردند، همچون عنکبوت است، (که با آب دهان خود) با کوشش، خانه‌ای (برای خویش) برگرفت. و در حقیقت – اگر می‌دانستند – سست‌ترین خانه‌ها همان خانه‌ی عنکبوت است. (۴۱)
*
و با اهل کتاب، جز با بهترین (شیوه،) مجادله مکنید. مگر (با) کسانی از آنان که ستم کردند. و بگویید: «به آنچه سوی ما نازل شده و (آنچه) سوی شما نازل گشته ایمان آوردیم‌؛ و خدای ما و خدای شما یکی است، و ما تنها برای او تسلیمیم.» (۴۶)
*
و این زندگی دنیا جز بازدارنده‌ای (از حق) و بازیچه‌ای بیش نیست و به‌راستی خانه‌ی آخرین – اگر می‌دانسته‌اند – بی‌گمان همان زندگی پرحرکت و پر برکت(حقیقی) است. (۶۴)
****
سوره الروم
****
سپس فرجام کسانی که بد را بدترین کردند، این بود که با آیات خدا (همان‌ها و خدا را) تکذیب کردند، در حالی‌که آنها را همواره به مسخره می‌گرفته‌اند. (۱۰)
*
پس در حقیقت، تو نمی‌توانی صدای خود را به گوش مردگان برسانی و نه (می‌توانی) صدایت را به گوش کران برسانی، هنگامی‌که پشت‌کنان روی بر می‌گردانند. (۵۲) و تو کوران را از گمراهیشان راهنما نیستی. تو سخنت را نمی‌رسانی مگر به گوش کسانی که به آیاتمان ایمان می‌آورند، پس (در برابر حق) تسلیمند. (۵۳)
*
خدا کسی است که شما را از (حال) ناتوانایی(تان) آفرید. سپس از ناتوانی، توانی (به شما) بخشید. سپس بعد از توانایی، ناتوانی و پیری‌ای داد. (او) هر چه بخواهد می‌آفریند و هم اوست بس دانای بسیار توانا. (۵۴)
****
سوره لقمان
****
و برخی از مردمان کسانی‌اند که گفتار منحرف‌کننده را خریداری می‌کنند، تا (مردم را) بی(هیچ) دانایی از راه خدا گمراه کنند و آن را به ریشخند گیرند؛ ایشان، برایشان عذابی خوارکننده (در پیش) است. (۶)
*
و انسان را درباره‌ی پدر و مادرش سفارش کردیم‌؛ مادرش به او باردار شد، در حال سستی بر سستی و از شیر باز گرفتنش در دو سال است. (آری، به او سفارش کردیم) که برای من و پدر و مادرت سپاس‌گزار. بازگشت (همه) تنها، سوی من است. (۱۴)
*
«و برای مردمان چهره‌ات را متکبرانه برمگردان [:گردن‌فرازی مکن] و در زمین خرامان و خودخواهان راه مرو. خدا بی‌چون هیچ خودپسندِ لافزنی را دوست نمی‌دارد.» (۱۸)
*
«در (روش و) راهت میانه‌رو باش و از صدایت بِکاه؛ به‌راستی ناخوشایندترین صداها بی‌گمان صدای خران است.» (۱۹)
*
و هر کس (چهره‌ی خود را) – در حالی‌که نیکوکار باشد- برای خدا تسلیم کند، همواره با پایدارترین چنگ‌آویز (خود را) نگهبانی کر

گزیده آیات قرآن/الجزء الخامس عشر_الجزء السادس عشر_الجزء السابع عشر

 

گزیده آیات قرآن/الجزء الخامس عشر_الجزء السادس عشر_الجزء السابع عشر

گزیده آیات قرآن/الجزء الخامس عشر_الجزء السادس عشر_الجزء السابع عشر
مترجم:آیت الله صادقی تهرانی
۲۸۲­ _ ۳۴۱
****
سوره الإسراء
****
و انسان (به جای درخواست) خواسته‌اش به وسیله‌ی خیر، (آن) را با شر درخواست می‌کند. و انسان بسی شتابان بوده است. (۱۱)
*
انسان (بر اثر شتابزدگی)، بدیها را طلب می‌کند آن گونه که نیکیها را می‌طلبد؛ و انسان، همیشه عجول بوده است! (۱۱)
(مترجم: آیت الله مکارم شیرازی)
*
با خدا معبود دیگری (را شریک) قرار مده. پس (اگر چنان کنی) در حالی که نکوهیده و خوار شده‌ای، زمین‌گیر می‌شوی. (۲۲)
*
و پروردگارت مقرر کرد که جز او را مپرستید. و به پدر و مادر(تان) احسان کنید. همانا اگر یکی از آن دو یا هر دو، نزد تو به سالخوردگی رسیدند، به آنها (حتی) اُفّ [:لفظی کراهت‌بار] مگو و بر سرشان بانگ مزن و بدیشان سخنی بس با کرامت بگوی. (۲۳)
و از سر رحمت، بال فروتنی بر (سر و سامان)شان بگستران و بگو: «پروردگارم! بر آن دو رحم کن، چنان‌که مرا در خردی پروردند.» (۲۴)
*
و پروردگارت فرمان داده: جز او را نپرستید! و به پدر و مادر نیکی کنید! هرگاه یکی از آن دو، یا هر دوی آنها، نزد تو به سن پیری رسند، کمترین اهانتی به آنها روا مدار! و بر آنها فریاد مزن! و گفتار لطیف و سنجیده و بزرگوارانه به آنها بگو! (۲۳)
و بالهای تواضع خویش را از محبّت و لطف، در برابر آنان فرود آر! و بگو: «پروردگارا! همان‌گونه که آنها مرا در کوچکی تربیت کردند، مشمول رحمتشان قرار ده!» (۲۴)
(مترجم: آیت الله مکارم شیرازی)
*
پروردگار شما از درون دلهایتان آگاهتر است؛ (اگر لغزشی در این زمینه داشتید) هر گاه صالح باشید (و جبران کنید) او بازگشت‌کنندگان را می‌بخشد. (۲۵)
(مترجم: آیت الله مکارم شیرازی)
*
اگر (از) شایستگان باشید، پروردگارتان به آنچه در خودتان هست آگاه‌تر است. که او بی‌گمان برای زیاد رجوع‌کنندگان پیاپی (به سویش) پوششگر بوده است. (۲۵)
*
و حقِ نزدیکترین خویشاوند را به او بده و (نیز حق) مستمند و و‌امانده در راهِ (حلال از تأمین معاش) را، و تبذیر مکن تبذیری (که مال – یا حالت – را پایمال کنی). (۲۶)
بی‌گمان تبذیرکنندگان برادران شیاطین بوده‌اند و شیطان همواره نسبت به پروردگارش بسی کافر (و) ناسپاس بوده است. (۲۷)
و اگر به امید رحمتی که از پروردگارت (برایشان) جویای آنی، از ایشان به‌ناچار روی بر می‌گردانی، پس با آنان سخنی نرم و روان بگوی. (۲۸)
و دستت را به گردنت زنجیروار منه و به تمامیِ گشادگی (هم) گشاده دستی مکن. که در نتیجه ملامت‌شده و حسرت‌زده بر جای بمانی. (۲۹)
*
و حقّ نزدیکان را بپرداز، و (همچنین حق) مستمند و وامانده در راه را! و هرگز اسراف و تبذیر مکن، (۲۶) چرا که تبذیرکنندگان، برادران شیاطینند؛ و شیطان در برابر پروردگارش، بسیار ناسپاس بود! (۲۷)
(مترجم: آیت الله مکارم شیرازی)
*
و از بیم تنگدستی، فرزندانتان را مکشید؛ ماییم که به آنها و شما روزی می‌دهیم. کشتن آنان همواره خطایی بزرگ بوده است. (۳۱)
*
و به زنا نزدیک مشوید، (که) آن همواره (گناهی) تجاوزگر و راهی بد (در زندگی بشر) بوده است. (۳۲)
*
و به مال یتیم – جز به بهترین وجه – نزدیک مشوید، تا به رشدهایش رسد. و به پیمان وفا کنید، که همواره پیمان مورد سؤال بوده است. (۳۴)
*
و هنگامی‌که پیمانه کنید، پیمانه را کامل نمایید، و با ترازوی راست بسنجید (که) این (کار) بهتر و خوش‌فرجام‌تر است. (۳۵)
*
و آنچه را که برایت بدان علمی نیست پیروی مکن ، همانا گوش و چشم و قلب فروزان، همگی اینها مورد پرسش و بازخواست بوده‌اند. (۳۶)
*
و هر کس در این (دنیا) کور (دل) بوده، پس او در آخرت (چشم و دلش) کور و گمراه‌تر است. (۷۲)
****
سوره الکهف
****
و برای آنان زندگی دنیا را مَثَل بزن: مانند آبی است که آن را از آسمان فرو فرستادیم‌؛ پس روییدنی زمین با آن درآمیخت. پس (از آن، چنان) خشک گردید که بادها پراکنده‌اش می‌کنند. و خدا همواره بر همه چیزی توانا بوده است. (۴۵)
*
مال و فرزندان، زیور زندگی دنیایند و نیکی‌های ماندگار از نظر پاداش نزد پروردگارت بهتر و از نظر آرزومندی (نیز) بهتر است. (۴۶)
****
سوره طه
****
و من بی‌گمان برا‌ی کسی که توبه کرده و ایمان آورده و کاری شایسته(ی‌ایمان) انجام داده، سپس راه یافته؛ به‌درستی بسی پوشاننده‌ام. (۸۲)
*
«معبود شما تنها (آن) خدایی است که جز او هرگز معبودی نیست. و علمش همه چیز را در برگرفته است.» (۹۸)
****
سوره الأنبیاء
****
و ما تو را جز رحمتی برای تمام جهانیان (در مثلث زمان) نفرستادیم. (۱۰۷)
*
ما تو را جز برای رحمت جهانیان نفرستادیم. (۱۰۷)
(مترجم: آیت الله مکارم شیرازی)
****
سوره الحج
****
گروهی از مردم، بدون هیچ علم و دانشی، به مجادله درباره خدا برمی‌خیزند؛ و از هر شیطان سرکشی پیروی می‌کنند. (۳)
(مترجم: آیت الله مکارم شیرازی)
*
و گروهی از مردم، بدون هیچ دانش و هیچ هدایت و کتاب روشنی بخشی، درباره خدا مجادله می‌کنند! (۸)
(مترجم: آیت الله مکارم شیرازی)
*
بعضی از مردم خدا را تنها با زبان می‌پرستند (و ایمان قلبیشان بسیار ضعیف است)؛ همین که (دنیا به آنها رو کند و نفع و) خیری به آنان برسد، حالت اطمینان پیدا می‌کنند؛ اما اگر مصیبتی برای امتحان به آنها برسد، دگرگون می‌شوند (و به کفر رومی‌آورند)! (به این ترتیب) هم دنیا را از دست داده‌اند، و هم آخرت را؛ و این همان خسران و زیان آشکار است! (۱۱)
(مترجم: آیت الله مکارم شیرازی)
*
آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است تنها از اوست و همانا خدا، (هم)او، بی‌نیازِ بسیار ستوده است. (۶۴)
****
گردآوری:ابوالقاسم کریمی
تهران – ورامین
۸ فروردین ۱۴۰۰

 http://k520.ir/

گزیده آیات قرآن/الجزء الثالث عشر_الجزء الرابع عشر

 گزیده آیات قرآن/الجزء الثالث عشر_الجزء الرابع عشر

مترجم:آیت الله صادقی تهرانی
آیت الله مکارم شیرازی
۲۴۲ _۲۸۱
****
سوره ابراهیم
****
همانها که زندگی دنیا را بر آخرت ترجیح می‌دهند؛ و (مردم را) از راه خدا باز می‌دارند؛ و می‌خواهند راه حق را منحرف سازند؛ آنها در گمراهی دوری هستند! (۳)
(مترجم: آیت الله مکارم شیرازی)
*
کسانی که جویای دوستی این زندگی پستِ نزدیکتر بر زندگی آخرینند و (خود و دیگران را) از راه خدا باز می‌دارند، و آن را به کژی می‌جویند. اینانند که در (ژرفای) گمراهی دور و درازی هستند. (۳)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
و چون پروردگارتان اعلام کرد: «اگر به‌راستی سپاسگزاری کنید بی‌چون(جمعیت و نعمت) شما را به‌درستی افزون می‌کنم و اگر ناسپاسی نمایید، بی‌گمان(و) بی‌امان عذاب من بسی سخت است.» (۷)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
و (همچنین به خاطر بیاورید) هنگامی را که پروردگارتان اعلام داشت: «اگر شکرگزاری کنید، (نعمت خود را) بر شما خواهم افزود؛ و اگر ناسپاسی کنید، مجازاتم شدید است!» (۷)
(مترجم: آیت الله مکارم شیرازی)
*
مَثَل کسانی که به پروردگارشان کافر شدند؛ کردارهایشان به خاکستری می‌ماند که بادی تند در روزی طوفانی بر آن وزید. از آنچه به دست آورده‌اند هیچ (بهره‌ای) نمی‌توانند برد. این است همان گمراهی دور و دراز. (۱۸)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
و مَثَل سخنی ناپاکیزه هم‌چون درختی ناپاکیزه است (که) از روی زمین کنده شده (و) هیچ پایداری ندارد. (۲۶)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
خدا کسانی را که ایمان آوردند، در زندگی دنیا و در آخرت با سخن استوار (توحید) پایدار می‌گرداند. و خدا ستمگران را بی‌راه می‌گذارد. و خدا هر کاری بخواهد انجام می‌دهد. (۲۷)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
آیا سوی کسانی که (شکر) نعمت خدا را به کفر تبدیل کردند و قوم خود را به سرای هلاکت فرو آوردند، ننگریستی‌؟ (۲۸)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
به [آن] بندگانم که ایمان آورده‌اند بگو (که‌) نماز را بر پا دارند و از آنچه به ایشان روزی دادیم، پنهان و آشکارا انفاق کنند، پیش از آنکه روزی فرا رسد که در آن نه داد و ستدی باشد و نه دوستی‌ها و همبستگی‌هایی. (۳۱)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
****
سوره النحل
****
انسان را از نطفه‌ای آفرید. پس آن‌گاه او ستیزه‌جویی آشکارگر است. (۴)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
انسان را از نطفه بی‌ارزشی آفرید؛ و سرانجام (او موجودی فصیح، و) مدافع آشکار از خویشتن گردید! (۴)
(مترجم: آیت الله مکارم شیرازی)
*
پس آیا کسی که می‌آفریند چون کسی است که نمی‌آفریند؟ آیا پس (از این نشانه‌ها حقایقی را) به یاد نمی‌آورید؟ (۱۷)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
آیا کسی که (این گونه مخلوقات را) می‌آفریند، همچون کسی است که نمی‌آفریند؟! آیا متذکّر نمی‌شوید؟! (۱۷)
(مترجم: آیت الله مکارم شیرازی)
*
و اگر نعمتهای خدا را بشمارید، هرگز نمی‌توانید آنها را احصا کنید؛ خداوند بخشنده و مهربان است! (۱۸)
(مترجم: آیت الله مکارم شیرازی)
*
و خدا آنچه پنهان می‌سازید و آنچه را که آشکار می‌دارید می‌داند. (۱۹)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
معبودهایی را که غیر از خدا می‌خوانند، چیزی را خلق نمی‌کنند؛ بلکه خودشان هم مخلوقند! (۲۰) آنها مردگانی هستند که هرگز استعداد حیات ندارند؛ و نمی‌دانند (عبادت‌کنندگانشان) در چه زمانی محشور می‌شوند! (۲۱)
(مترجم: آیت الله مکارم شیرازی)
*
کسانی که صبر کردند و تنها بر پروردگارشان توکل می‌کنند. (۴۲)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
خدا مَثَلی زده است: «بنده‌ای مملوک را که هیچ کاری از او بر نمی‌آید، آیا (او) با کسی که به وی از جانب خود روزی نیکو داده‌ایم و او از آن در نهان و آشکار انفاق می‌کند یکسانند؟» سپاس خدای راست. (نه) بلکه بیشترشان نادانی می‌کنند. (۷۵)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
و کسانی که ستم کردند هنگامی که عذاب را ببینند (از عذابشان ) کاسته نمی‌گردد و نه ایشان مهلت می‌یابند. (۸۵)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
محققاً خدا به دادگری و نیکوکاری و بخشش به خویشان نزدیکتر فرمان می‌دهد و از زشتکاری آشکار و (کار) ناپسند و ستم باز می‌دارد (و) شما را اندرز می‌دهد، شاید شما (حقایق) را به خوبی یاد آورید. (۹۰)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
و هنگامی که با خدا پیمان بستید به پیمانتان وفا کنید، و سوگندها (خودی) را پس از استوار کردنشان مشکنید؛ حال آنکه محققاً خدا را بر خود ضامن (و گواه) قرار دادید. به‌راستی خدا آنچه را انجام می‌دهید می‌داند. (۹۱)
و مانند آن زنی نباشید – که رشته‌ی تابیده‌ی خود را پس از محکم کردنی از هم گسست – که سوگندهای خود را میان خویش وسیله‌ی (فریب و) تقلب سازید (به خیال این) که گروهی از گروه دیگر (در داشتن امکانات) افزون باشند. فقط خدا شما را بدین وسیله می‌آزماید و (نیز) برای اینکه روز قیامت در آنچه اختلاف می‌کرده‌اید برای شما آشکار سازد. (۹۲)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
آنچه نزد شماست نابود می‌شود و آنچه نزد خداست پایدار است. و همواره کسانی را که شکیبایی کردند به بهتر از آنچه عمل می‌کردند، همانا پاداش خواهیم داد. (۹۶)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
هر کس – از مرد یا زن – در حال ایمانش (کار) شایسته‌ای انجام دهد همواره او را به‌راستی زندگی‌ای پاکیزه می‌بخشیم و به‌درستی به آنان بهتر از آنچه انجام می‌دادند بس پاداش خواهیم داد. (۹۷)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
*
هنگامی که قرآن می‌خوانی، از شرّ شیطان مطرود، به خدا پناه بر! (۹۸) چرا که او، بر کسانی که ایمان دارند و بر پروردگارشان توکّل می‌کنند، تسلّطی ندارد. (۹۹) تسلّط او تنها بر کسانی است که او را به سرپرستی خود برگزیده‌اند، و آنها که نسبت به او [= خدا] شرک می‌ورزند (و فرمان شیطان را به جای فرمان خدا، گردن می‌نهند) (۱۰۰)
(مترجم: آیت الله مکارم شیرازی)
*
بی‌گمان، خدا با کسانی است که پرهیز داشتند و (با) کسانی (است) که (هم)آنان نیکوکارند. (۱۲۸)
(مترجم آیت الله صادقی تهرانی)
****
گردآوری:ابوالقاسم کریمی
تهران_ورامین
۵ فروردین ۱۳۹۹

گزیده آیات قرآن/الجزء العاشر­_الجزء الحادی عشر_الجزء الثانی عشر

 گزیده آیات قرآن/الجزء العاشر­_الجزء الحادی عشر_الجزء الثانی عشر

مترجم:آیت الله صادقی تهرانی
۱۸۳ -۲۴۱
****
سوره الأنفال
****
و خدا و پیامبرش را اطاعت کنید و با هم نزاع مکنید، که سست می‌شوید و آبرو (و چیرگی)‌تان (از میان‌) می‌رود. و صبر کنید (که‌) خدا بی‌گمان با صابران است. (۴۶)
*
و کسانی که کافر شدند هرگز گمان نکنند (که بر ما) پیشی جسته‌اند. آنان بی‌گمان نمی‌توانند (ما را) درمانده کنند. (۵۹)
*
هان ای پیامبر برجسته! به کسانی که در دست‌های شما اسیرند بگو: «اگر خدا در دل‌های شما خیری بداند، بهتر از آنچه از شما گرفته شده به شما می‌دهد و برایتان پوشش می‌نهد. و خدا بس پوشنده‌ی رحمتگر بر ویژگان است.» (۷۰)
*
و کسانی که کافر شدند اولیای یکدیگرند. اگر (به مسلمانانی که از شما یاری می‌طلبند) کمک نکنید، در زمین فتنه و فسادی بزرگ خواهد بود. (۷۳)
****
سوره التوبه
****
(منافقان)به خدا سوگند یاد می‌کنند (که) آنان بی‌گمان به‌راستی از شمایند، در حالی که آنان از شما نیستند، لیکن گروهی هستند که (مؤمنان را از یکدیگر) جدا می‌کنند. (۵۶)
*
مردان منافق و زنان منافق، همه از یک گروهند! آنها امر به منکر، و نهی از معروف می‌کنند؛ و دستهایشان را (از انفاق و بخشش) می‌بندند؛ خدا را فراموش کردند، و خدا (نیز) آنها را فراموش کرد (، و رحمتش را از آنها قطع نمود)؛ به یقین، منافقان همان فاسقانند! (۶۷)
(مترجم آیت الله مکارم شیرازی)
*
و مردان و زنان باایمان، دوست‌دار، نگهدار و پشتوانه‌ی یکدیگرند. همدیگر را به کارهای شناخته شده [:پسندیده] وامی‌دارند و از کارهای ناشناخته [:ناپسند] باز می‌دارند و نماز را بر پا می‌دارند و زکات را می‌دهند و خدا و پیامبرش را فرمان می‌برند. اینانند که خدا به زودی مشمول رحمتشان قرار خواهد داد. به‌راستی خدا عزیزی حکیم است. (۷۱)
*
و دیگرانی هستند که به گناهان خود اعتراف کردند (که‌) کاری شایسته را با کار بد دیگری درآمیخته‌اند. امید است خدا بر آنان بازگشت کند (و) خدا بی‌گمان بسی پوشنده‌ی رحمتگر بر ویژگان است. (۱۰۲) از اموال آنان صدقه‌ای بگیر تا بدان پاک و پاکیزه‌شان سازی، و برایشان (از خدا) طلب رحمت کن (که‌) به‌راستی درخواست رحمت تو برای آنان رامش و آرامشی است. و خدا بسیار شنوای داناست. (۱۰۳)
*
هان ای کسانی که ایمان آوردید! از خدا پروا کنید و با راستان باشید. (۱۱۹)
****
سوره یونس
****
و چون انسان را آسیب فرا رسد، ما را – به پهلو خوابیده، یا ایستاده – می‌خواند. پس چون گرفتاریش را بر طرف سازیم، چنان (بی‌تفاوت از آن) می‌گذرد، که گویی ما را برای زیانی که به او رسیده، نخوانده است. این‌گونه برای اسرافکاران آنچه انجام می‌داده‌اند زینت داده شده است. (۱۲)
*
و مردم جز یک امت نبوده‌اند. پس اختلاف کردند و اگر سخنی (در تأخیر عذابشان) از جانب پروردگارت در گذشته مقرر نگشته بود، بی‌گمان در آنچه بر سر آن با هم اختلاف می‌کنند، میانشان داوری می‌شد. (۱۹)
*
و اگر تو را تکذیب کردند، بگو: «عمل من تنها برای من است و عمل شما تنها برای شماست. شما از آنچه من انجام می‌دهم بیزارید و من (هم) از آنچه شما انجام می‌دهید بیزارم.» (۴۱)
*
بی‌گمان خدا هرگز به مردمان ستم نمی‌کند، لیکن (این) مردمند (که) خود بر خویشتن ستم می‌کنند. (۴۴)
*
هان ای مردمان! به راستی برای شما از جانب پروردگارتان اندرزی و درمانی برای آنچه (بیماری) در سینه‌ها(تان) دارید و رهنمود و رحمتی بزرگ برای مؤمنان آمده است. (۵۷)
*
و کسانی که بر خدا افترا می‌بندند، به روز رستاخیز چه گمانی دارند؟ بی‌گمان، خدا بر مردمان، کانون بخشش است ولی بیشترشان سپاس نمی‌گزارند. (۶۰)
*
هان! بی‌گمان بر دوستان (و پیروان) خدا نه هرگز بیمی است و نه آنان اندوهگین می‌شوند. (۶۲)
*
هان! بی‌گمان بر دوستان (و پیروان) خدا نه هرگز بیمی است و نه آنان اندوهگین می‌شوند. (۶۲) کسانی که ایمان آورده و پرهیزگاری می‌ورزیده‌اند، (۶۳) در زندگی دنیا و در آخرت برترین مژده تنها برای آنان است. کلمات خدا هرگز تبدیل‌پذیر نیست. این همان کامیابی بی‌رنجِ بزرگ است. (۶۴)
*
هان! هر که (و هر چه) در آسمان‌ها و هر که (و هر چه) در زمین است تنها از آنِ خداست و کسانی که غیر از خدا شریکانی را می‌خوانند (اینان) از آنان پیروی نمی‌کنند. اینان جز از گمان پیروی نمی‌نمایند و جز دروغ‌پردازی – بر مبنای گمان (بی‌پایه) – ندارند. (۶۶)
****
سوره هود
****
و اگر همواره از خود رحمتی به انسان بچشانیم، سپس آن را از او باز ستانیم، بی‌گمان بسی نومید و ناسپاس است. (۹)
و همانا اگر – پس از زیانی که به او رسیده – نعمتی به او بچشانیم، بی‌چون همی خواهد گفت: «گرفتاری‌ها از من دور شد!» بی‌گمان او بسی شادمان و فخرکننده است. (۱۰)
مگر کسانی که شکیبایی ورزیده و کارهای شایسته(ی ایمان) کردند (که) برایشان پوشش و پاداشی بزرگ است. (۱۱)
*
کسانی که زندگی دنیا و زینت آن را بخواهند، (نتیجه) اعمالشان را در همین دنیا بطور کامل به آنها می‌دهیم؛ و چیزی کم و کاست از آنها نخواهد شد! (۱۵) (ولی) آنها در آخرت، جز آتش، (سهمی) نخواهند داشت؛ و آنچه را در دنیا (برای غیر خدا) انجام دادند، بر باد می‌رود؛ و آنچه را عمل می‌کردند، باطل و بی‌اثر می‌شود! (۱۶)
(مترجم:آیت الله مکارم شیرازی)
*
پس اما کسانی که شقاوت کرده‌اند، برایشان در آتش، فریادی نفس‌گیرِ مرگبار و ناله‌ای بس سهمگین و پربار است. (۱۰۶)
تا آسمان‌ها و زمین بر جاست در آن ماندگارند؛ مگر آنچه پروردگارت خواسته. بی‌گمان پروردگارت همان را که بخواهد، بی‌چون انجام‌دهنده است. (۱۰۷)
*
و اما کسانی که سعادتمند شدند، تا آسمان‌ها و زمین بر جاست، جاودانه در بهشتند؛ مگر آنچه پروردگارت خواسته. حال آنکه (این) بخششی است ناگسستنی. (۱۰۸)
*
و فراسوی کسانی که ستم کرده‌اند تکیه نزنید، تا (مبادا) آتش به شما (در پی آنان) در رسد، و از غیر خدا برای شما اولیائی نباشد، (که‌) سپس یاری (هم) نشوید. (۱۱۳)
****
گردآوری:ابوالقاسم کریمی
تهران – ورامین
۳ فروردین ۱۴۰۰ 

http://k520.ir/

گزیده آیات قرآن/الجزء التاسع

 گزیده آیات قرآن/الجزء التاسع

۱۶۲ – ۱۸۲
****
سوره الأعراف
****
زودا کسانی را که در زمین به ناحق تکبر می‌ورزند، از آیاتم رویگردان سازم. (به طوری که) اگر هر نشانه‌ای (ربانی) را بنگرند، بدان ایمان نیاورند و اگر راه سراشیب رشد را ببینند، آن را راهی (درست) برنمی‌گیرند و اگر راه سراشیب گمراهی را ببینند آن را راهی (درست برای خود) برمی‌گیرند. این بدین سبب است که آنان با آیات ما (همان‌ها و ما را) تکذیب کردند و (از)غافلان بوده‌اند. (۱۴۶)
( مترجم: آیت الله صادقی تهرانی)
*
بزودی کسانی را که در روی زمین بناحق تکبّر می‌ورزند، از (ایمان به) آیات خود، منصرف می‌سازم! آنها چنانند که اگر هر آیه و نشانه‌ای را ببینند، به آن ایمان نمی‌آورند؛ اگر راه هدایت را ببینند، آن را راه خود انتخاب نمی‌کنند؛ و اگر طریق گمراهی را ببینند، آن را راه خود انتخاب می‌کنند! (همه اینها) بخاطر آن است که آیات ما را تکذیب کردند، و از آن غافل بودند! (۱۴۶)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
و کسانی که با آیات ما (همان‌ها و ما) و دیدار آخرت را تکذیب کردند اعمالشان تباه شده است. آیا جز آنچه می‌کردند کیفر می‌بینند؟ (۱۴۷)
( مترجم: آیت الله صادقی تهرانی)
*
و کسانی که آیات، و دیدار رستاخیز را تکذیب (و انکار) کنند، اعمالشان نابود می گردد؛ آیا جز آنچه را عمل می‌کردند پاداش داده می‌شوند؟! (۱۴۷)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
و آنها که به کتاب (خدا) تمسّک جویند، و نماز را برپا دارند، (پاداش بزرگی خواهند داشت؛ زیرا) ما پاداش مصلحان را ضایع نخواهیم کرد! (۱۷۰)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
آن کس را که خدا هدایت کند، هدایت یافته (واقعی) اوست؛ و کسانی را که (بخاطر اعمالشان) گمراه سازد، زیانکاران (واقعی) آنها هستند! (۱۷۸)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
و از آنها که آفریدیم، گروهی بحق هدایت می‌کنند، و بحق اجرای عدالت می‌نمایند. (۱۸۱)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
و آنها که آیات ما را تکذیب کردند، به تدریج از جائی که نمی‌دانند، گرفتار مجازاتشان خواهیم کرد. (۱۸۲)
و به آنها مهلت می‌دهم (تا مجازاتشان دردناکتر باشد)؛ زیرا طرح و نقشه من، قوی (و حساب شده) است. (و هیچ کس را قدرت فرار از آن نیست.) (۱۸۳)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
هر کس را خداوند (به جرم اعمال زشتش) گمراه سازد، هدایت کننده‌ای ندارد؛ و آنها را در طغیان و سرکشی‌شان رها می‌سازد، تا سرگردان شوند! (۱۸۶)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
و آنهایی را که جز او می‌خوانید، نمی‌توانند یاریتان کنند، و نه (حتی) خودشان را یاری دهند؛ (۱۹۷)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
و هرگاه وسوسه‌ای از شیطان به تو رسد، به خدا پناه بر؛ که او شنونده و داناست! (۲۰۰)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
پرهیزگاران هنگامی که گرفتار وسوسه‌های شیطان شوند، به یاد (خدا و پاداش و کیفر او) می‌افتند؛ و (در پرتو یاد او، راه حق را می‌بینند و) ناگهان بینا می‌گردند. (۲۰۱)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
و (ناپرهیزگاران را) برادرانشان (از شیاطین) پیوسته در گمراهی پیش می‌برند، و باز نمی‌ایستند! (۲۰۲)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
و هنگامی که قرآن خوانده شود، گوش بدان فرا دارید و (خود و دیگران را) خاموش کنید ، شاید مورد رحمت قرار گیرید. (۲۰۴)
( مترجم: آیت الله صادقی تهرانی)
*
کسانی که نزد [:قرب معرفتی] پروردگارت هستند، از پرستش او تکبّر نمی‌ورزند و او را به پاکی می‌ستایند و تنها برای او سجده می‌کنند. (۲۰۶)
( مترجم: آیت الله صادقی تهرانی)
*
آنها که (در مقام قرب) نزد پروردگار تو هستند، (هیچ‌گاه) از عبادتش تکبر نمی‌ورزند، و او را تسبیح می‌گویند، و برایش سجده می‌کنند. (۲۰۶)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
****
سوره الأنفال
****
مؤمنان، تنها کسانی هستند که هرگاه نام خدا برده شود، دلهاشان ترسان میگردد؛ و هنگامی که آیات او بر آنها خوانده می‌شود، ایمانشان فزونتر می‌گردد؛ و تنها بر پروردگارشان توکل دارند. (۲)
آنها که نماز را برپا می‌دارند؛ و از آنچه به آنها روزی داده‌ایم، انفاق می‌کنند. (۳)
(آری،) مؤمنان حقیقی آنها هستند؛ برای آنان درجاتی (مهم) نزد پروردگارشان است؛ و برای آنها، آمرزش و روزی بی‌نقص و عیب است. (۴)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
سرنوشت مؤمنان و کافران، همان بود که دیدید! و خداوند سست‌کننده نقشه‌های کافران است. (۱۸)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! دعوت خدا و پیامبر را اجابت کنید هنگامی که شما را به سوی چیزی می‌خواند که شما را حیات می‌بخشد! و بدانید خداوند میان انسان و قلب او حایل می‌شود، و همه شما (در قیامت) نزد او گردآوری می‌شوید! (۲۴)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
و از فتنه‌ای بپرهیزید که تنها به ستمکاران شما نمی‌رسد؛ (بلکه همه را فرا خواهد گرفت؛ چرا که دیگران سکوت اختیار کردند.) و بدانید خداوند کیفر شدید دارد! (۲۵)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! به خدا و پیامبر خیانت نکنید! و (نیز) در امانات خود خیانت روا مدارید، در حالی که میدانید (این کار، گناه بزرگی است)! (۲۷)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
و بدانید اموال و اولاد شما، وسیله آزمایش است؛ و (برای کسانی که از عهده امتحان برآیند،) پاداش عظیمی نزد خداست! (۲۸)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! اگر از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید، برای شما وسیله‌ای جهت جدا ساختن حق از باطل قرارمی‌دهد؛ (روشن‌بینی خاصّی که در پرتو آن، حق را از باطل خواهید شناخت؛) و گناهانتان را می‌پوشاند؛ و شما را می آمرزد؛ و خداوند صاحب فضل و بخشش عظیم است! (۲۹)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
آنها که کافر شدند، اموالشان را برای بازداشتن (مردم) از راه خدا خرج می‌کنند؛ آنان این اموال را (که برای به دست آوردنش زحمت کشیده‌اند، در این راه) مصرف می‌کنند، امّا مایه حسرت و اندوهشان خواهد شد؛ و سپس شکست خواهند خورد؛ و (در جهان دیگر) کافران همگی به سوی دوزخ گردآوری خواهند شد. (۳۶)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
*
به آنها که کافر شدند بگو: «چنانچه از مخالفت باز ایستند، (و ایمان آورند،) گذشته آنها بخشوده خواهد شد؛ و اگر به اعمال سابق بازگردند، سنّت خداوند در گذشتگان، درباره آنها جاری می‌شود (؛ و حکم نابودی آنان صادر می‌گردد). (۳۸)
(مترجم: ایت الله مکارم شیرازی)
****
گردآوری:ابوالقاسم کریمی
تهران – ورامین
۱ فروردین ۱۴۰۰
http://k520.ir/
صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 صفحه بعد